โปรเจกก์ที่รวบรวม ผกก. 17 คนมาทำหนังบอกรักกรุงเทพ (คล้ายๆ Paris Je t'aime) เมืองหลวงของเราที่กำลังโดนทำลายให้ย่อยยับลงไปเรื่อยๆ ณ ปัจจุบันนี้ งานนี้เข้าชมฟรี จัดไปแล้วเมื่อวันที่ ๔ เมษาที่หอศิลปะวัฒนธรรมกรุงเทพ (หรือหอศิลป์ตรงข้ามมาบุญครอง)

ตัวงานคึกคักกว่าที่คิดไว้ บรรยากาศเป็นกันเองดี ส่วนที่นั่งในโรงคราวนี้ก็สุดจะไฮโซ ชอบๆ

มีความรู้สึกว่าช่วงต่อของหนังมันออกจะงงๆอยู่เสียหน่อย ว่าหนังเรื่องไหนจบแล้วหรือยังไง ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของผกก.หรือไม่ ที่จะทำให้หนังทุกเรื่องดูคล้ายต่อกัน

หนังหลายเรื่องใช้ Text มากจนเกินเหตุ และหนังอีกหลายเรื่องก็ใช้เพลงประกอบที่เพราะมากจนเหมือนกับว่ามันจะกลายเป็นตัวเอกของเรื่องไปเสียแทน (ตอน Q & A มีคนยกมือถามคำถามด้วยว่าจะซื้อซาวน์แทร็กของหนังทั้งหมดนี่จากที่ไหน เราแอบพยักหน้าอยากรู้ด้วย เพราะว่ามันเพราะเกือบทุกเพลง) แน่นอนว่าเพลงประกอบกับ text ที่ขึ้นมาถือเป็นตัวหนุนทำให้หนังออกมาสมบูรณ์ กระนั้นแล้วบางทีมันก็สามารถทำให้ตัวหนังเสียน้ำหนักของความตั้งใจจริง และตัวตนที่แท้จริงของตัวมันเองไปได้มากเช่นกัน (ถ้าจะให้พูดตรงๆแบบเจ็บๆเลยก็คือว่า หนังคุณก็ไม่ได้ดีมากขนาดนั้นหรอก แต่เพลงมันเพราะ)

และนี่คือผลรวมคะแนนความชอบ ที่ใช้มาตรฐานรสนิยมส่วนตัวเป็นตัวตัดสิน
ไม่เกี่ยวกับว่าหนังแต่ละเรื่องดีหรือเลวแต่อย่างใด

Prelude - อธิป วิชชุชัยอนันต์   7
ก็รู้สึกว่าเป็นตัวนำเข้าเรื่องที่ดี ยังเกาะประเด็นอยู่

Neighbor - ธนชาติ ศิริภัทราชัย  8
ตลกโปกขันเฮฮา และกัดเจ็บ ประชดประชันกันจนหน้าหัน รู้สึกบรรยากาศหนังมีส่วนคล้ายๆหนังคุณเจ้ย อาจเพราะใช้นักแสดงต่างจังหวัดและสถานที่ถ่ายทำ

Goldfish - สิริกาญจน์ ธนไพศาลศิริ  7
ชอบมากนะไอเดียที่ว่า ปลาทองมันก็อยู่แต่ในบ่อ เนี่ย แต่รู้สึกว่าวิธีการแสดงออกของหนังยังไปไม่สุด

Guilty Pleasure - ชาคร ไชยปรีชา  6.5
อาจเพราะว่าเรายังไม่ได้เที่ยวมากขนาดไปถึงจุดนั้น เลยไม่อิน

Wherever You Will Go - คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง  8.5
เออง่ายมาก ง่ายแต่ก็ดีได้ เหมือนจะมาเป็นตัวข่มของคนอื่นๆที่พยายามมากกว่าแต่ก็ออกมาพอๆกัน ไม่แน่ใจว่าการที่ใช้การพูดคุยเรื่องความกลัวของดารา นำร่องไปสู่ประเด็นหลักเนี่ย ต้องการจะสื่ออะไรหรือเปล่า หรือแค่อยากให้มีเรื่องแตงโมในเรื่อง

Colorful Bangkok - กาญจนา เอกสันธุ์  8
ชอบการตัดฉากไปมา ระหว่างความโกลาหลกับหน้าของผู้หญิงคนนึง เสียดายน่าจะทำให้สีมันออกมาโทนๆเดียวกันหน่อย (แต่ว่าสีของฉากวุ่นวายนี่สวยดี)

คุณทองย้อย - อรรถพล ปะมะโข  7.5
รู้สึกเรื่องนี้คนชอบเยอะสุด เราออกจะเฉยๆกับมุขตลก คือมันก็ฮาดี ขำ แต่ไม่ได้ขำมาก อย่างไรก็ตามประเด็นคนแปลกหน้าโรคจิตกับความเหงานี่ น่าสนใจดี

เด็กหญิงนวลวาดลูกหมี - วรัญญา ตุงคะสมิต และ อรรถพล ธารารัตน์  7.5
น่ารัก และมีแอบดุตอนจบ

เสาชิงช้า - ณัฐพันธ์ ปิ่นทวีเกียรติ  5
ข้อมูลเยอะไปจนน่ารำคาญ ไปดูเพื่อนพรีเซนต์งานด้วย powerpoint ที่โรงเรียนบางอันยังดีกว่า

คนไร้บ้าน - เมธัส ศิรินาวิน  6
สื่อความรู้สึกที่ว่าถึงคนดูได้จริงๆ แต่คล้ายเป็นอะไรซ้ำซ้อนจำเจ


Mr. Leopard - ณัฐชัย ใจธิตา  7.5
ยังเถียงกับคนข้างๆอยู่ว่า มันเป็นเสียงเครื่องจักรในโรงงานหรือเสียงจมน้ำ อย่างไรก็ตามเมื่อผกก.ตอบคำถามเกี่ยวกับเสือดาวบนเวที ทำให้คะแนนเพิ่มขึ้นมาทันที (แอบคิดไว้เหมือนกัน)

Interview with Wirutt (บทสัมภาษณ์เรื่อง "ผมมีเวลาเป็นชาติเลย") - ภาส พัฒนากำจร  7  
ความคิดดี อื่นๆเฉยๆ

The place you have connected is not available at this time - พัชร เอี่ยมตระกูล  9
ชอบส่วนตัว ทั้งภาพ เสียง และคำบรรยาย การใช้ภาษาอื่นๆมาพูดเนี่ย ให้ความรู้สึกเหมือนมันติดต่อกันไม่รู้เรื่องแล้ว

ล่องลอย (A slow boat to heaven) - วิศรุต ดีล้อม  4
ไม่รู้จะบอกไงดี รอยยิ้มตอนจบก็เป็นอะไรที่เหวอมาก

Are you Mac? - ไพรัช คุ้มวัน  8
ตัดต่อภาพ/โทนสีภาพ เยี่ยมมาก การเปรียบเปรยอะไรสองฝ่ายด้วย Mac กับ PC ก็ทำได้โอเคดี

จาตุมหาราชิกา - ปรวิศ พ่วงศรี  5.5
เหมือนโฆษณาไทยประกันชีวิต คำตอบหล่อๆไม่ได้ช่วยอะไร

(หมายเหตุ : เรื่องบางเรื่องที่ไม่มีชื่ออยู่นั้นคือคนเขียนไม่ขอออกความ
เห็นใดๆ หรือไม่ก็จำเนื้อเรื่องไม่ได้ ซึ่งต้องขออภัยมา ณ ทีนี้)

สิ่งอื่นๆที่ชอบในงาน
- ที่นั่งสบายจอใหญ่เห็นชัด
- ซับนรกที่แอบมีศัพท์หรูๆโผล่มาเป็นระยะๆ
- ภาษาหมีที่มันจะน่ารักไปไหนน